Tom Raap

9 februari 1941

29 december 2020


Er zijn 79 berichten achtergelaten voor Tom Raap;

  1. Marjan Raap- van Rensen

    Lieve mensen, nogmaals allemaal bedankt voor de mooie herinneringen en prachtige woorden , door jullie geschreven , over hem. Wat ben ik trots op mijn man Tom!!! Zijn tijd hier tussen ons allemaal is niet voor niets geweest. Iemand die zoveel herinneringen nalaat is een groot en nobel mens. Vergeten doen we hem nooit. Dank U allemaal. Liefs van Marjan (Loetje)

  2. Dag lieve opi,

    Wat ben ik blij al die mooie woorden over onze lieve opa te lezen. Een zeer geliefd persoon voor velen. Opa, een bijzondere man die positiviteit en liefde uitstraalde. Altijd glom met zijn bolletje in de zon op Lage Vuursche. Talloze verhalen over vroeger. Zo ook laatst, over de “papieren dokter” op zee. Wat mij, als verpleegkundige natuurlijk zeer boeide! Wat hebben we gelachen.

    Ik heb ontzettend genoten van alle familie dagen met elkaar. Met u altijd in ons midden, hoedje op, zonnebril en niet te vergeten vrijwel altijd met een dik vest. Niemand kon om opa heen, opa was er en dat zul je merken ook. Een heerlijke grote lach en altijd aan het zingen. Opa maakte overal wel een liedje van. Wat een kracht heeft u ons allemaal laten zien door overal iets positiefs uit te halen en door te gaan. Een voorbeeld voor velen.

    Ik zal u missen opa, heel erg. Drink een borreltje op ons daar! Tot het randje gevuld, natuurlijk.

    Dikke kus en knuffel,

    Opa en oma’s popje

  3. Daniël Geurts

    Lieve opa,

    Wat ga ik u missen.
    Nooit zal ik vergeten hoe u met ons in Friesland op één been een dansje deed met uw shirt uit. Geweldig!

    De camping waar u altijd zo genoot als we met zijn allen bij elkaar waren, zullen nooit meer hetzelfde zijn. Toch moeten we met zijn allen verder en zullen wij tijdens de vele barbecues nog eens op u proosten.

    Lieve oma veel sterkte,

    Liefs Daniël

  4. Robert van Susteren

    Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van Tom. Ik heb veel fijne herinneringen aan Ome Tom. We hebben in de jaren 70 veel leuke vakanties in Lage Vuursche met Tom, Marjan, Natasja, Brenda en Diana meegemaakt. De mooiste herinnering die ik aan Tom heb, was tijdens een intocht van Sinterklaas in Amsterdam. Tom reed op een Fort tracktor met pieten mee met de optocht, wij stonden langs de kant, Tom stopte en toen mocht ik een stukje meerijden in de tracktor. Mijn in 2006 geboren zoon heeft ook de naam Tom gekregen.

  5. Ik vond het heel leuk dat ik u nog had gezien bij de lunch! ik vond het erg gezellig. De tijden dat we samen hebben doorgebracht op uitjes en naar de markt waren altijd gezellig toen we lekkere broodjes paling aten en gezellig kletsten❤️ ik weet ook nog toen we samen naar het pannenkoeken huis gingen en dat u een wesp in uw drinken verzoop❤️ en u vele verhalen van het varen liet horen! ik vond het nooit saai met u❤️ ik hou heel erg veel van u opa, met al mijn hart❤️

  6. Lieve Opa,

    Vroeger was u gewoon mijn lieve opa, altijd met een lach, altijd warm en altijd stralend. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik u ook als persoon leerde kennen. Het viel mij op dat u altijd positief was en zo ontzettend behulpzaam.
    Ik heb altijd graag naar uw mooie verhalen over de tijd op zee geluisterd en dan vooral die over hoe oma snel naar u toe reisde, mocht zij in de buurt zijn.

    Het grootste deel van mijn herinneringen aan u zijn op de Lage Vuursche of in Amstelveen, op uw plekje bij het raam.

    Ik ga het missen om u slapend aan te treffen (soms met een luchtbuks in uw handen omdat u richting de muizen schoot), of achter jullie huisje in uw geliefde schuurtje u was altijd lekker bezig.
    Als ik net mijn bed verliet op Lage Vuursche kwam u vaker dan niet al fris en fruitig aangereden op uw scootmobiel om even polshoogte te nemen en wat te drinken.
    Ik ga u zo ontzettend erg missen Opa.

    Ik ga u missen op de oneindige hoeveelheid barbecues in de zomer, ik ga het missen om u op uw scootmobiel over het trein te zien crossen, ik ga uw niezen missen die je aan de andere kant van het veld zelfs hoort, uw lach en al bij al uw bewonderenswaardig positieve en fijne aanwezigheid, grapjes en nuchtere zelf.

    Hoe cliché het ook klinkt, leeft u echt voort in onze gedachten en in onze harten.

    Ik hoop dat u weer aan het varen bent Opa.

    Ik hou van u,
    Heel veel kussen en knuffels,
    Jane

  7. Lieve familie en vrienden van Tom en Marjan,

    Ruim 37 jaar geleden na een aantal gezellige dansavondjes met Natasja moest het er dan toch van komen. Ik ging mijzelf voorstellen als het vriendje van de oudste van de drie dochters van Tom en Marjan.

    Het bleek al snel dat mijn “reputatie” mij vooruit was gegaan. Dit merkte ik doordat ik al een bijnaam van Tom gekregen had voordat ik mijzelf met mijn eigen naam had kunnen voorstellen. Maar ja het is je schoonvader en dan laat je dat toch gebeuren als broekie van 17 jaar.
    Later merkte ik dat Tom iedereen een bijnaam gaf en nooit bij zijn eigen naam noemde. Pfff… een hele geruststelling.

    Door de jaren heen veranderde mijn relatie met Tom van schoonvader tot een echte vriend waarbij de echte “mannenverhalen”, uit de tijd dat hij nog als eerste stuurman werkte, toch geregeld voor tranen van het lachen hebben gezorgd.

    Na alle vervelende operaties die Tom de afgelopen jaren heeft ondergaan, met veel verdriet en ellende, wist hij zich toch altijd weer te focussen op de dag dat hij weer naar Lage Vuursche kon gaan.

    Zijn vrouw, familie, vrienden en zijn huisje waren een enorme drijfveer om zich telkens weer zo positief op te stellen om er helemaal voor te gaan er weer bovenop te komen. Hij vertelde mij de afgelopen jaren regelmatig dat hij elk jaar weer in reservetijd leefde en daar maakte hij dan ook zichtbaar en vrolijk gebruik van.

    Gezelligheid met het bijbehorende borreltje had hij hoog in het vaandel staan. En ik kan met grote zekerheid zeggen dat hij als enige in Nederland een borrelhouder op zijn scootmobiel had.
    Ik heb nu na het lezen van alle lieve berichtjes op dit platform sterk de indruk gekregen dat hij bij veel van jullie langs ging om deze soms te laten vullen en zijn gezelligheid met iedereen te delen.

    Trots ben ik dat ik de schoonzoon ben van Tom en Marjan die door veel mensen gerespecteerd worden en als mens geliefd zijn.

    Het afgelopen jaar hebben we met alle mannen van de familie nog een dagje gevist op Forel. We hadden een bus vol met hengels, scootmobiel en vooral veel lekkers bij ons. Dit resulteerde in een enorme vangst van wel 20 forellen. Het was een topdag voor ons maar zeker ook voor Tom. Fijn dat we dat hebben gedaan met elkaar. Zeker één van de vele mooie blijvende herinneringen.

    Tom ging aan het eind van het lage Vuursche seizoen al een beetje kwakkelend met zijn gezondheid terug naar Amstelveen. Wij waren allemaal met stomheid geslagen dat dit veel erger bleek te zijn dan verwacht en hadden dit veel te snelle einde niet zien aankomen.

    Ik ga zijn gezelligheid, het samen van Jazz-muziek genieten, het samen klussen, het……
    Ik ga hem op alle vlakken gewoon ontzettend missen.

    Marcel ( Fuut )

  8. Nooit zullen we meer nieuwe herinneringen met u kunnen maken, maar met zoveel liefde en warmte zal ik terugdenken aan de vele fijne herinneringen die we hebben.
    Een fijnere vader had ik mij niet kunnen wensen en ik mis u nu al ontzettend.
    Lieve paps, bedankt voor alles!
    xxx uw eigen Stakkie xxx

  9. Schuilenburg Maaike

    Heel goed kende ik je niet, maar je verschijning, rondscheurend in je mobile chair met altijd een grote glimlach is onvergetelijk! Veel sterkte voor je naasten, lieve groet Maaike Schuilenburg

  10. Bo Splinter

    Lief Vadertje,

    Er zijn zoveel woorden om een gevoel weer te geven, maar er zijn er geen te vinden die de grote leegte, het gemis, de warmte, de geborgenheid en nog zoveel meer wat u voor mij betekend heeft te omschrijven.
    Pap wat heb ik veel van u geleerd en wat was ik trots als de mensen om mij heen vertelden dat ik op u leek, Ik heb het niet altijd makkelijk gehad en heb behoorlijk moeten knokken voor waar ik nu sta.
    Ik heb dit kunnen doen door uit hetzelfde hout gesneden te zijn als dat u was, positief zijn, doorzetten, blijven lachen en overal het beste van maken. Lieve Pap ik kan en wil u niet missen, maar ook nu zal ik doorgaan, positief en lachend met u en al die mooie herinneringen in mijn gedachten. Trots en bevoorrecht dat ik u mijn Paps kan noemen.

    U dochter Bo
    Ouwe Sok xxx

  11. Marjan Raap-van Rensen

    Lieve mensen,
    Ik heb al jullie herinneringen aan Tom gelezen.
    En ben er zeer ontroerd door.
    Mijn Tom was de allerliefste man, vader, schoonvader, opi , broer, zwager en vriend die je je maar kan wensen. Een prachtig mens!!! Met al die mooie en fijne herinneringen met hem kan ik een immens dik boek vullen.
    59 jaar zijn wij samen geweest. 3 jaar verkering en verloving. Zo ging dat vroeger!
    56 jaar getrouwd geweest. Doe het ons maar na!! Als ik aan Tom denk zie ik een altijd lachend gezicht.
    Tom is een voorbeeld geweest voor velen. Vooral liefde, vrolijkheid , positiviteit en gezelligheid stond bij hem hoog in het vaandel. Ik hoop dat jullie altijd een plekje in jullie hart zullen houden voor deze markante lieve man. Maar hij is om mij heen. Dat voel ik. Vooral op zijn Lage Vuursche zullen we hem erg missen. De herinneringen daar zijn zoveel. Hij heeft daar zo genoten!! Namens Tom en mijzelf bedank ik jullie allemaal voor de lieve woorden die jullie over hem gezegd hebben. Fijn te weten dat hij voor velen iets of veel betekend heeft. Liefs van Marjan. (TOM zijn Loetje)❤

  12. Lieve opa,

    Uw afscheid is een moeilijk verlies en een eindeloos gemis.

    Ik heb veel met u gelachen en veel van u geleerd. U stond altijd voor iedereen klaar en was de gezelligste persoon die ik ooit heb gekend.

    Uw ontzettend sterke doorzettingsvermogen heeft mij en vast ieder ander geïnspireerd.
    Ik zal nooit naast mijn schoenen staan bij een uitdaging.

    Uw unieke, vrolijke karakter heeft iedereen om u heen beïnvloed op de meest positieve manier mogelijk. Mooie verhalen, gezelligheid met de familie, klaverjassen, samen op pad, noem het maar.

    Ik ga u ontzettend missen.

    Mijn opa is meer dan opa, partner, vader en zwager. Mijn opa is het hart van de familie en dat van De Lage-Vuursche. Hij is het hart wat voor altijd door zal kloppen in de mooiste verhalen en herinneringen die wij allemaal zullen koesteren.

    Ik ben trots uw naam te dragen.

    Proost,

    Tom Jr.

  13. Dirk Splinter

    Lang uitgesteld omdat ik de moed niet had om hier aan te beginnen. Toch wil ik de gelegenheid niet laten gaan om voor mij als definitief afscheid (en om mijn verdriet een plekje te geven) een stuk te schrijven over mijn vriend/ schoonvader/ sportliefhebber/ opzichter/levensgenieter.

    De leegte die je achterlaat is te voelen en zal niet opgevuld worden, er zullen nog meerdere tranen rollen als we aan je terugdenken, maar Tom wat heb jij een boel levens positiviteit gegeven.

    Blij word ik van de verhalen die mensen over je schrijven! De herinneringen aan jou zijn talrijk. Bewondering voor hoe je keer op keer tegenslagen overwonnen hebt. Hoe apart is het dat Jane nu werkt bij Reade. Daar waar jij je been aan de FEBO doneerde. Hoe mooi was het toen je een paar weken na je operatie daar op het Leidseplein twee borreltjes bestelde en je de ober liet terugkomen omdat er geen “kop” op zat. Zo snel als jij je weg terug geknokt hebt naar jou manier van leven, zullen niet veel mensen je nadoen. Chapeau! Het heeft jou en ons vele extra jaren plezier opgeleverd.

    Ik ben blij je gewoontes terug te zien in Brenda, ook recht voor, in dit geval, haar Raap. Het zal wel aan de naam liggen. Nu we het toch over namen hebben. Brenda en ik zijn blij en trots dat onze zoon naar jou is vernoemd. Tom past goed bij hem, ook een echte ritselaar, van wie zou hij het hebben?

    Wat rest zijn mooie herinneringen aan vakanties, vistochtjes, elkaar lekker dollen, wederzijds respect, voetbalwedstrijden, hamburgers met sla, je eindeloze liefde voor de Lage Vuursche, het geluid van je scootmobiel, je liefde voor gezelligheid (gezelligies) je aparte woorden, je liefde voor je familie, je hazenslaapjes, je bulderende lach, je tomeloze positiviteit, je prachtige doorzettingsvermogen. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

    Tom doe af en toe het licht maar is aan en uit, gewoon om aan te geven dat je daar nog ergens bent. Zodra de vuurton aanstaat verwacht ik dat je een borreltje mee drinkt.

    Behouden vaart Tom,
    Dirkie

  14. Lieve familie Raap

    Woorden schieten tekort bij het verlies van iemand die jullie zo dierbaar is.
    Wij wensen jullie in dit loslaten ook een warm vasthouden van herinneringen van elkaar.
    Heel veel sterkte en troost voor jullie.

    Fam. Van Dijk

  15. Als opa mij gedurende de jaren iets heeft geleerd, is dat je moet genieten van het leven. Opa genoot altijd zichtbaar van alles om hem heen, en zo genoten wij ook van opa.

    Geen andere opa die ik ken zal samen met zijn kleinkinderen, zittend in een scootmobiel meedoen met een potje volleybal. U reed echter fanatiek het veld op om nog even dat extra puntje te scoren.

    Zingend door het leven en vaak al van ver te horen in uw scooby. Altijd in voor een praatje met een kop koffie of een koude borrel. Wel in combinatie met een koek of stuk taart, want kale koffie daar deed u niet aan.

    Te veel mooie herinneringen om op te noemen, maar iedere herinnering zal ik voor altijd blijven koesteren.

    Opi, ik wil u bedanken voor alle gezelligheid en vele mooie herinneringen die u mij heeft gegeven. Ik zal u ontzettend missen en hopelijk drinkt u af en toe vanaf boven nog een worreltje met ons mee.

    Dikke kus,
    Schanullekie

  16. Rosa en Matthijs

    Oma ik wens u heel veel sterkte met het verlies van opa.

    Gelukkig heb ik hele mooie herinneringen aan hem zoals, de bbq’s op Lage Vuursche waarbij opa altijd met volle teugen genoot, de boswandeling waarbij ik hem met een touw uit de modder moest trekken, de gezellige fondue-avonden en niet te vergeten de jaarlijkse huisje schilderlessen op Lage Vuursche. Daarnaast ken ik geen opa die met scootmobiel en al midden in het volleybalveld stond om een balletje mee te slaan.

    Opa bedankt voor alle mooie herinneringen. Matthijs en ik zullen nog vaak aan u terugdenken. Liefs Rosa en Matthijs

  17. Rini & Trees

    Toen ik 25 jaar geleden op de camping kwam dacht ik eerst wat een brompot is dieTom zeg.Maar naarmate de tijd verstreek leerde ik je beter kenen en zag ikwat een topvent jij was. Altijd bereidt om iemand te helpen of met raad bijtestaan en vooral die Amsterdamse humor die je had. Ik zal nooit meer de afsluitavonden van het seizoen vergeten en ook de klaverjasavonden waren vaaklegendarisch. Wat hebbe we gelachen, schuine moppen getapt en liedjes gezongen. De camping moet ze vast gehoord hebben. Ook het gezicht dat je trok als je wist welke kaarten iemand had en wat er dus in het spel ging gebeuren zal ik nooit vergeten. Eerst begon je te gniffelen en daarna barstte je in een buderende lach uit. Als ik die lach nu hoor moet ikzelf ook weer lachen en een traantje wegpinken. Ook tijdens de werkochtenden op zaterdag heb ik veel van je geleerd, je was altijd aanwezig om iemand te helpen.
    Tom bedankt voor alles en rust zacht.
    Wij wense de familie Raap heel veel sterkte toe.
    Rini & Trees

  18. Mijn echte herinneringen aan Tom begonnen pas in 1970.
    Tom was een zoon van mijn oom Sjef en tante Tiny. Ik kom uit een grote familie, mijn vader had veel broers en zusters. Die ooms en tantes kende ik nauwelijks, laat staan dat ik de neven en nichten kende. Er waren natuurlijk geen sociale media, het enige contactmedium was destijds de telefoon.
    Toen tante Tiny hoorde dat ik in Amsterdam Slotermeer ging wonen vertelde ze mij dat Tom en Marjan daar woonden met 3 kleine meisjes.
    Prompt zag ik een dag later in de Hema iemand die aan dat profiel van Marjan voldeed en ik stapte meteen op haar af.
    Zo begon onze lange, leuke en fijne vriendschap met Tom, Marjan, Natasja, Brenda en Diana.
    Ik had op dat moment één zoon, Robert.
    In 1973 werd mijn zoon Arnoud geboren, dat was in de tijd dat ik nog (een beetje) kerkelijk was, daarom vroeg ik aan Tom en Marjan of zij peetoom en peettante wilden worden.
    Dat vonden zij prima, zodoende werd de officiële naam van Arnoud aangevuld met Thomas.
    Ik weet nog dat Tom het absoluut niet leuk vond dat op het geboortekaartje van Arnoud stond dat Tommy en Marjan Raap de peter en meter waren. Als 32-jarige man wilde hij geen Tommy meer heten.
    Ik heb heel veel mooie herinneringen aan de tijd dat de kinderen klein waren. Naar de zandbak, naar handballen, naar het Sloterparkbad met na afloop bbqen in het park (uiteraard keurig de rotzooi opruimen) en de leuke vakanties in Lage Vuursche.
    Ook ben ik in die periode gesteund door Tom en Marjan, want mijn huwelijk was niet al te best.
    Aan dit alles kwam een eind toen wij eind jaren 70 gingen verhuizen naar Culemborg.
    Toen ik (na 2 jaar) weer terug in de Randstad was heb ik ze nog wel eens opgezocht, maar zoals dat vaker gaat in het leven was de hechte band verdwenen.

    Ik wens Marjan en haar dochters sterkte en kracht om zonder Tom door te gaan.

  19. Lieve Marjan, lieve familie,

    De burgermeester van Lage Vuursche is niet meer. En dat is een groot verlies. Wij gaan zijn levendige aanwezigheid in ieder geval missen. Toen ik een keer de kantine aan het schrobben was heeft Tom mij (op eigen initiatief ;-)) een totaal nieuwe schrob-techniek aangeleerd. Daarmee zou ik het uren kunnen volhouden zei hij. Zo schrobde hij vroeger het dek op het schip. En hij had gelijk, ik schrob nog altijd en urenlang volgens zijn les!

    Beste Tom, behouden laatste vaart.
    Alex, Lin en kinderen

  20. Familie Jacobs

    Beste familie,

    Gecondoleerd met het verlies van Tom en veel sterkte in deze moeilijke tijd voor jullie en jullie dierbaren. We zullen Tom missen op de Lage Vuursche.

    Ronald, Mila, Nisa en Elsa Jacobs

  21. lizzy eilbracht

    Lieve familie Raap,

    Wat een verlies. We waren onder de indruk van jullie hechte familie band die we altijd zagen op Lage Vuursche, en Tons verbondenheid en betrokkenheid met alles op de camping. Heel veel sterkte en we leven met jullie mee.

    Lizzy, Jasper & Esra

  22. Marc en Marieke Koopmans

    Lieve Marjan,

    Gecondoleerd met het overlijden van je man Tom.
    We konden het nieuws niet geloven! Tom welke we ieder jaar zien rondrijden in zijn wagen over de camping en overal gezellig een praatje maakt. Als er iets gezelligs te doen was, was Tom altijd erbij. Onze jongens mochten mee in de aanhangwagen net zoals vele andere kinderen. Hoe gekker, hoe mooier, het was dolle pret. Toen onze jongens klein waren mochten ze zelfs mee op de grooote grasmaaier van de camping. Dan keken ze altijd erg stoer als ze mee mochten. Hugo nu 4 jaar vertelde aan ons hoe leuk dat was. Ook hij heeft het mee mogen maken. Met 1 been bleef je gewoon grasmaaien, echt super tof om te zien dat je gewoon door ging. Echt een voorbeeld voor andere mensen ben je.

    Wat een dappere, enthousiaste, gezellige man was je Tom. Bedankt voor alle ritjes die de jongens mochten meemaken, voor je gezelligheid en voor je heerlijke geweldige glimlach op je gezicht. Daar werd je echt blij van om dat te zien. Een echte levensgenieter. We gaan je missen op de camping.
    Lieve Marjan, heel veel kracht en sterkte toegewenst.
    Liefs Marc & Marieke, Lucas, Ruben en Hugo

  23. Arnoud (Thomas) Franciscus

    Dankzij Tom heb ik in 1973 mijn doopnaam gekregen. Marjan en Tom waren de eerste bezoekers die mijn moeder Els na mijn geboorte ontving. Inmiddels hadden ze zelf al 3 prachtige dochters maar om die Thomas te noemen zou wat vreemd geweest zijn.

    Ik weet niet precies hoe het gegaan is: Mijn moeder zelf ook een ‘Raap’ woonde toendertijd ook in Slotermeer en was goed bevriend met Tom en Marjan. Het zegt genoeg over de spontaniteit en menslievenheid die Tom bezat. Ik kreeg niet alleen zijn naam maar hij wilde ook dolgraag peetoom worden.

    Toen ik jong was hebben Natasja, Brenda en Diana op mij gepast. Wanneer Els aan het handbalen was bij Aristos, tijdens zomerdagen aan de Sloterplas en op de Lage Vuursche waar we samen fantastische vakanties beleefd hebben.

    Ik ben trots om de naam Thomas te dragen en deze goedlachse oom zo van dichtbij te hebben meegemaakt. Mijn oudste neef(je) kreeg in 2007 ook de naam Tom. Het verdriet is groot, zijn herhinneringen en naam leven voort.

    Sterkte

  24. Marc van Huet

    Beste Familie,

    Wat een schok en hoe onrechtvaardig voor iemand die het al zo voor zijn kiezen had gekregen!
    Nooit zal ik ”El-vi-re” over het terrein meer horen roepen.Tom was sociaal ingesteld, maar hij praatte nooit mensen naar de mond en zei altijd waar het op stond.Voor mij heet de Lage Vuursche voortaan de Tom Raap-weide.Mede namens Eline en Elvire veel sterkte toegewenst!!

  25. Jaap Bakker

    Beste Marjan,

    Wij condoleren je met het verlies van Tom, aan wie wij veel goede herinneringen hebben. We wensen jou en je gezin veel sterkte in deze dagen.

    Met hartelijke groet,
    Jaap en Gerda Bakker

  26. Harmen Keuning

    Beste Marjan, kinderen en kleinkinderen,

    Allen van harte gecondoleerd met het verlies van Tom.
    Tom herinner zal ik me blijven herinneren als een aimabel mens, goedgehumeurd en altijd wel in voor een geintje.
    Op de vereniging zal hij zeer gemist worden, hij wist goed te vertellen hoe zaken geregeld moesten worden en ging daar ook voor. In de tijd dat hij zelf nog mobiel was heeft hij ook zo vaak de armen voor de vereniging uit de mouwen gestoken. Velen denken met warme herinnering aan hem terug.

    Heel veel sterkte toegewenst!

    Met vriendelijke groet,
    Harmen Keuning

  27. Wat ben ik trots op mijn lieve vader die altijd zo positief in het leven stond. Even dacht hij, toen hij hoorde dat ook zijn tweede been geamputeerd moest worden, van mij hoeft ’t niet meer. Maar toen hij ontdekte dat hij ondanks dat, hij niet afhankelijk hoefde te zijn, was hij binnen no time weer “op de been”. Wat was hij gelukkig dat hij weer naar de camping kon. Als ik hier alle hartverwarmende verhalen over mijn vader lees ben ik extra trots dat dit mijn papa was!!
    Lieve paps.. Bedankt voor alles wat ik geleerd heb. Ik hou van jou. Voor altijd in mijn hart.

  28. Stewart,quardia,sami en jamila

    Ome tom,

    Bedankt voor een onvergetelijke jeugd met de mooie vakanties die wij met zijn allen haden.Frankrijk ,Oostenrijk,Luxemburg, duitsland,Zeeland enz…heel veel moois van Europa laten zien en plekken waar je niet zo gouw komt. Ik wens de familie heel veel sterkte toe!

    Ome Tom, rust zacht met een eeuwige glimlach!

  29. Lieve Marjan, kinderen en kleinkinderen,
    Wat een ontzettend droevig bericht dat Tom is overleden. Een groot gemis voor jullie, maar ook voor ons op de Lage Vuursche. Afgelopen voorjaar en zomer hielp hij nog met het schuren van de nieuwe houten tafels van Jos, in de snikhitte. Wat een doorzettingsvermogen had Tom, terwijl hij beide benen moest missen. Het vertrouwde geluid van zijn scootmobiel gaf een veilig gevoel: “Tom was er”. We gaan hem erg missen. Heel veel sterkte en liefs van
    Lies en Rick

  30. Axel van Duijkeren

    Lieve Tante Marjan, Natasja, Brenda, Diana en alle kleinkinderen,
    heel veel sterkte met het verlies van je man, jullie vader, opa en mijn ome Tom.

    Ik heb nog veel goede herinneringen aan de tijd dat ik jonger was: wij gingen regelmatig richting Amsterdam, waar wij bij jullie op bezoek gingen of elkaar troffen bij opa en oma Raap. Het was hier altijd een hele gezellige rapentroep. Ook kwamen jullie bij ons op bezoek in IJsselstein en later in Lopik. We gingen regelmatig naar de Lage Vuursche of met de hele familie naar verschillende vakantieparken. Ook kan ik me de vakantie naar La Faute-sur-Mer nog goed herinneren.
    Ik ben blij dat ik vorig jaar nog met mijn gezin en onze oude camper een lang weekend bij de Lage Vuursche ben geweest. Samen hebben we het daar nog gezellig gehad. Helaas kunnen we dit niet meer overdoen!
    Rust zacht, liefs,

    Axel, Rachel, David en Aaron.

  31. Joop en Bea

    Lieve Mensen, ontzettend gecondoleerd met het heengaan zo’n fantastische man, vader , grootvader. Ik heb hem altijd bewonderd voor de wijze waarop hij met al zijn fysieke ongemakken aan het eind van zijn leven toch altijd opgewekt in het leven stond.
    Wij zullen het afscheid online volgen, sterkte met het heen plaatsje geven van dit verdriet. Ik denk dan ook aan het gezegde, er is er maar 1 die je je vader of pappa kan noemen, sterkte!
    Joop mede namens Bea.

  32. Roel van de Steenoven

    Lieve Familie van Tom,

    Gecondoleerd met dit grote verlies. Wanneer ik bij jullie was, bij Dirk of op de Lage Vuursche, was er iets te beleven. Tom bracht altijd enthousiasme en vrolijkheid. De stemming was dan opperbest. Toen Dirk voor het eerst zijn huisje bij jullie in de buurt ging bouwen, zorgde Tom ervoor dat we niet zonder drank of eten kwamen te zitten en hij hield keurig de voortgang in de gaten. Ik zal zijn aanwezigheid heel erg missen.

    Heel veel sterkte met het verwerken van het verlies.

  33. Lieve Marjan en kinderen,
    gecondoleerd met jullie verlies. Tom was een fijne buurman en vriend.
    Ik zal hem niet gauw vergeten.
    Heel veel sterkte.
    Tilly (Truus).

  34. Jette van Zutphen

    Lieve familie Raap,
    Met veel bewondering denk ik aan Tom, wat een volhouder, zo positief ingesteld, ondanks de tegenslagen van de afgelopen jaren. Nooit te beroerd om aan te pakken, te helpen, advies te geven. Afgelopen zomer heeft hij mij nog geholpen met het in elkaar zetten van mijn moestuinbak die als bouwpakket was aangeleverd. Tom gaf mij instructies en ik boorde de gaten en draaide de schroeven aan met zijn gereedschap dat hij mij telkens aangaf, een hele fijne samenwerking. We gaan in Lage Vuursche een hele lieve medebewoner missen.
    Ik wens jullie allemaal, en Marjan in het bijzonder, heel veel sterkte komende tijd.
    Jette

  35. Chris en Annemarie Hol

    Lieve tante Marjan, kinderen en kleinkinderen, gecondoleerd met het verlies van Oom Tom. We hebben mooie herinneringen aan hem. Vooral op de Lage Vuursche zal het nooit meer zijn zoals het was. Hij was er altijd, hij en tante Marjan ‘waren’ de camping. Sjors herinnert zich nog het ritje in de aanhanger achter de grasmaaier…alle kinderen mochten mee. En Robin vond het zo leuk dat ze bij Oom Tom pruimen mocht plukken uit de boom. Of hij kwam bij ons even aan voor een praatje en een borreltje. Een hele vriendelijke en lieve man, die nooit vergeten zal worden! Heel veel sterkte samen en een hele dikke kus van ons!
    Liefs, Chris, Annemarie, Sjors en Robin

  36. Arjen van der Zaan

    Gecondoleerd met dit zware verlies en veel sterkte toegewenst de komende tijd.

  37. T.D.G. Engel

    Marjan en kinderen,

    Heel veel kracht en sterkte toegewenst met dit zware verlies.

    Jannie en Theo Engel

  38. Silvester - Marjon Keller

    Beste Marjan , Natasja , Brenda , Diana en familie,

    Wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht met het verlies van Tom.
    Wij zullen hem bijzonder gaan missen.
    Na de ruim 40 jaar dat ik hem kende zal het leeg zijn zonder hem op de Lage Vuursche

    Silvester – Marjon – Maartje en Pieter Keller

  39. Karin en John

    Herinneringen van Karin en John aan Tom (“Receatieoord Lage Vuursche”) Raap

    Juni 2013 was ons 1ste jaar op de Vuursche.
    Wij mochten met onze caravan 4 weken op de passantenplek tegenover de kantine staan.
    Dit jaar was een groot succes door de vele activiteiten die in de kantie waren zoals haringfeest, mosselfeest, etc. Wat hebben wij een lol gehad!
    De 4 weken werden uiteindelijk 2 maanden.

    Wij hebben het “verenigingsgevoel” daar leren kennen en waren al meteen begeesterd door het enthousiastme en de toewijding van Tom voor het Recreatieoord.
    Alles wat er op ons mooie Oord gebeurde raakte Tom. Of het nu positief of negatief was.
    Hij was meestal de eerste die vooraan stond als er iets moest gebeuren, hij wist ook altijd als er iets moest gebeuren hoe je dat moest doen.
    Zijn kennis was zeer groot, hij wist en kon bijna alles.

    Kortom: Tom was het Recreatieoord Lage Vuursche!

    Enkele herinneringen van ons:
    • Ons 1ste jaar leerden wij Tom voor het eerst kennen. Tom en Marjan keerden bruinverbrand terug van hun jaarlijkse vakantie in Miami Platja, Spanje
    Volgens ons was het eerste wat hij deed, klaverjassen in de kantine.
    Activiteiten, vooral in de kantine, waren voor Tom. Of het nu klaverjassen, voetbal of andere sport, was hij zat er.
    • Tom was, wat we tegenwoordig noemen, een echt “mensen-mens”. Als er maar iets aan de hand was stond hij vooraan.
    • Tom was meestal vrolijk en was gek op lol maken en feestjes, daar was hij echt in zijn element.
    Hij had in veel gevallen nog het kind in zich.
    Als wij voor de caravan zaten hoorden wij hem op “Scoop” luid zingend vanaf het achterveld (pardon, de “goudkust”) aankomen en riep dan naar Karin: “Hé Kaatje Knal”.
    • Tom was altijd bereid je te helpen en adviezen te geven, begon dan vaak: “Wat moeten we doen, m’n jongen”.
    • Hij had een goed geheugen, een voorbeeld is dat hij een vogelhuisje voor ons zou maken. Na ongeveer 6 weken op vakantie te waren geweest en we op de Vuursche terug kwamen, verwelkomde hij ons met: “ Ik zie dat jullie terug zijn, ik heb iets voor jullie en reed vervolgens naar achteren en kwam terug met het beloofde vogelhuisje!
    • Wij hebben Tom na de amputatie van zowel zijn 1ste als zijn 2de been diverse keren bezocht. Wij hebben hem in die tijd 1 keer verdrietig gezien.
    Hij vond het heel erg dat hij zijn zelfstandigheid kwijt was. Toen hij eenmaal wist hoe hij met behulp van een dienblad zelf uit bed kon komen, begon hij weer te bruisen.
    Zijn drang naar zelfstandigheid was groot.

    Wij hebben van Tom genoten, wij zullen zijn aanwezigheid heel erg missen!

    Het belangrijkste wat wij van hem hebben geleerd is Positivisme!
    Iedere dag is er één en probeer die niet te verpesten met negatief denken.

    In onze gedachten blijf je echt bij ons, je hebt een grote indruk bij ons achter gelaten!

    Vaarwel grote vriend!

  40. Irene Volmer

    Tom is 20 jaar mijn zwager geweest en ik heb aan die tijd fijne herinneringen.
    Gezellige maaltijden en feestjes op de Lage Vuursche.
    Samen op vakantie naar Frankrijk.
    Altijd veel gezelligheid en vrolijkheid.
    Tom was altijd iemand die dit met zich meebracht.
    Lieve Marjan , kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies.
    Liefs Irene

  41. Marieke Raap

    Oom Tom was voor mij een hele fijne, lieve, goedlachse oom. Je kon alles met hem doen en hij was altijd in voor een geintje. Die heerlijke bulderende lach van hem. Ook mocht ik een keer bij zijn werk op bezoek komen. Ik kreeg dan ook van alles aan kantoorspullen mee. De ritjes op de tractor in Lage Vuursche, de gezellige bezoekjes zowel in Amsterdam als op de Lage Vuursche. De vakantie bij het Meer van Annecy. Deze mooie herinneringen koester ik. Lieve familie heel veel sterkte met dit verlies. Liefs Marieke en Daan.

  42. Lieve Marjan en Familie,
    Verrast was ik toen ik jullie kaart kreeg dat Tom was overleden. Woorden schieten dan te kort.
    Ik wens jullie veel sterkte de komende tijd.
    Bijzondere mensen sterven niet zij gaan wel
    maar blijven toch voor altijd.

    Monique
    Denise
    Kimberly
    Werner

  43. Nelly Borst

    Lieve Marjan en familie, toen we de foto van tom zagen was onze eerste gedachten “ dit is onmogelijk”. Op de kerstkaart vermelde je Marjan dat alles goed ging en heerlijk hebben genoten in LV. samen met familie. Er is een mooi lieve man heen gegaan. Als je op visite kwam stond er iets lekkers klaar, zo was Tom die hield van gezelligheid. Ik zie hem nog zo met martijn op de traktor zitten in LV. En in verpleeghuis de mensen helpen, ze waren dol op hem. We zijn elkaar Marjan uit het oog verloren maar niet uit het hart. Gelukkig hebben jullie nog mooie jaren samen gehad na jullie pensioen. Mooie herinneringen vergeet je niet die koester je. Wij wensen jou en je gezin heel veel sterkte de komende periode met dit grote verlies en gemis van je man en jullie (schoon-) vader en opa. Nelly en Cyp Borst

  44. Lieve familie van Tom,

    Toen ik hierboven Tom’s foto zag, maakte mijn hart een sprongetje: wat een prachtig portret, zo heel erg Tom. Zijn zachte blik, met pretogen onder zijn hoed, de uitstraling van een man die van het leven geniet, een lekker kleurtje van de zon in Lage Vuursche.

    Ik kan me nog goed herinneren dat na onze eerste winter op ons recreatieoord, bleek dat we de waterleiding in ons huisje blijkbaar toch niet helemaal goed hadden afgesloten… Een paar gesprongen leidingen, help! En wie stond er meteen met materiaal klaar om ons te helpen: Tom. Hij repareerde de boel en kon natuurlijk niet laten op licht spottende toon te laten weten dat we “beginners” waren, haha.

    Mij staat Tom ook levendig voor ogen als ik eens een workshop zang gaf. Hij had ontzettend veel plezier in zingen, lekker samen galmen vond hij duidelijk heel fijn. En daarmee spoorde hij iedereen aan ook mee te doen.

    En zo heb ik nog talloze beelden en herinneringen: Tom wàs er gewoon, hij hoort bij ons Recreatieoord en dat zal ook zo blijven.

    We zullen hem allemaal missen, maar jullie, met Marjan voorop, het allermeest. Albert en ik denken aan jullie en aan Tom.

    Lieve groet, Pauline

  45. Beste Marjan en familie,
    Gecondoleerd met het overlijden van onze gezellige klaverjasser van Westend 50+. Wij zullen hem missen. Marjan, namens de club wensen wij jouw heel veel sterkte.
    Luit Jan en Lo

  46. Ferry en Olga

    Beste familie Raap,
    Wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht toe in de komende periode. Iedereen zal Tom missen op Lage Vuursche.
    Ferry en Olga

  47. Beste Familie Raap,

    Wat een verdrietig bericht. Marjan, kinderen, aanhang en kleinkinderen, Ik wens jullie veel sterkte toe de komende tijd.

    Tom was voor mij een van de eerste mensen die ik samen met Tanja op het terrein ontmoette, in de herfst van 2005. Hij nodigde ons uit om een kijkje in jullie huisje te nemen ter inspiratie. Toen we weg gingen begon het net te stortregenen en leende hij ons een paraplu: “Zo doen we dat hier” zei hij met een knipoog. Behulpzaam, aardig, ad-rem en altijd in voor een grap, dat was Tom. Het is moeilijk te bevatten dat hij er niet meer is.

  48. Bas Pinckaers

    Tom, het recreatieoord Lage Vuursche verliest met jou een van haar oudste en meest prominente leden, een ex-bestuurder en ruim 23 jaar een gewaardeerd erelid. Dank voor alle inzet en hulp die je aan de vereniging en haar leden hebt gegeven!
    Ik zal nooit ons mooiste gesprek vergeten. Het ging over Gouden Boekjes voor jonge kinderen. Ik vertelde over mijn lievelingsboekje, de Hondenmatroos. Het is een heel sfeervol boekje over een hond die maar een ding wil doen: varen op de zee. Hij heeft een zuidwester, een regenjas, een regenbroek, etc. met voor ieder kledingstuk een eigen haak waaraan hij deze kledingstukken hangt wanneer hij gaat slapen. Iedereen mag meevaren, maar ook als niemand wil meevaren, vaart hij alleen, want dat is zijn lust en leven: varen op zee. Jij vertelde mij toen dat jij die hond begreep en dat jij vroeger ook op zee had gevaren en je daar je gelukkigste jaren had beleefd. Het contrast met een leven midden in de bossen en ver van de zee kon mijns inziens niet groter. Toch heb je na de zeevaart jouw geluk gevonden in ons recreatieoord Lage Vuursche. Ik zal nooit jouw pretoogjes vergeten die ik zag toen je twee jaar geleden op onze ALV verscheen na een tweede zware operatie. In de pauze vertelde je mij dat je had getwijfeld of je die operatie nog wel wilde ondergaan, maar dat het vooruitzicht van een seizoen recreatieoord Lage Vuursche jou er bovenop had geholpen. Daardoor hebben wij nog twee jaar langer van jou kunnen genieten, van jouw goedlachsheid, hulpvaardigheid en babbeltjes die je maakte als je per scootmobiel een rondje langs bewoners maakte. Het afgelopen jaar was voor het recreatieoord een bijzonder jaar wegens alle coronavirus beperkingen, maar dat heeft jou niet weerhouden er een fijn seizoen van te maken. Zo had je nog de energie om ons ransuilennest te lenen om het te besturen met het oog op een kopie die je zelf wilde gaan maken, en als dank heb je voor Jette en mij een ander vogelnest gemaakt. Dat krijgt nu een ereplekje op onze kavel.
    Tom, je hebt ons nu fysiek verlaten, maar ik gun je van harte het plezier dat je zult hebben als je vanuit de hemel het reilen en zeilen op ons recreatieoord in de gaten kunt houden.
    Marjan, Brenda en Dirk, Natasja en Marcel, Diana, en alle kleinkinderen veel sterkte met het verlies van Tom. Het komt goed!
    Bas Pinckaers

  49. Dolf Keller

    Familie Raap,

    Met triestheid neem ik vanavond kennis van het overlijden van Tom. Een markante, charismatische en dynamische persoonlijkheid. Als “vader van” mijn toenmalige speelkameraadjes, als organisator/begeleider van speurtochten, droppings, kinderspelen en vele andere activiteiten voor de kinderen op het veld, is Tom Raap nauw verbonden met mijn onvergetelijke kinderjaren op de Lage Vuursche.

    Op een droevige avond als nu grijp ik nostalgisch terug naar deze fijne herinneringen uit een ver en zorgeloos verleden terwijl mijn gedachten tegelijk uitgaan naar Marjan, Natasja, Brenda en Diana. Alle sterkte. Dolf

  50. Diny en Huub

    Lieve Marjan en kinderen
    Tom nooit meer, maar wel zoveel mooie herinneringen aan hem.
    Deze gaan ook terug in de tijd, Ik denk aan de vele mooie fietstochten, de wandelingen op
    zondagmorgen, de gezellige avondjes met een borreltje maar vooral veel gelachen.
    Hij kende ook tegenslagen, wat bewonderde Ik zijn positiviteit.
    Er is nog zoveel waar Ik goede herinneringen aan heb en dat blijft, Tom zal Ik nooit vergeten.
    Maar Ik denk vooral aan jou Marjan, jij moet nu alleen verder, het zal niet gemakkelijk zijn
    maar met de steun van je kinderen kom je er.
    Liefs Diny en Huub

  51. A.S. van Haren

    Lieve Marja en familie.

    Gecondoleerd met jullie man, vader en Opa. Wij leven met jullie mee en denken aan een fijne, vrolijke man. Voor is hij een heel fijne vriend geweest. We hebben heel veel pleizier samen gehad.
    Het begon 42 jaar geleden. Samen leuke dingen doen stond centraal.
    Samen vakantie vieren, Micheleau, Lage Vuursche, altijd gezellig. De laatste jaren onze klaverjas avonden. Het was altijd fijn met zijn vrolijke lach.
    We wensen jullie veel sterkte morgen.

    Ton en Lies

  52. Fam. van der Luijt

    Beste Marjan,
    Wij wisten via via , dat het niet goed ging met je man. Het bericht van zijn overlijden kwam voor ons geheel onverwacht. Dit hadden wij niet verwacht en dachten dat jullie met oud-en nieuw bij de kinderen waren . Wij wensen je veel sterkte in deze moeilijke dagen .
    Buurman rust zacht.
    Henny en Dirk van der Luijt.

  53. Elgitha en Kees

    Lieve Marjan en familie.

    Wat een schrik om te lezen dat jullie geliefde Tom er niet meer is!

    Het gemis en verdriet zal enorm zijn maar “ergens” waar dan ook zal hij jullie blijven volgen en zijn liefde blijven sturen!!!

    Rust zach Tom

    Marjan een knuffel van
    Elgitha Raaijen en Kees Keijser.

    Veel sterkte!

  54. Cora, Jan en Karin Kosman

    Lieve Marjan en familie
    Wij zullen Tom nooit vergeten op de Lage Vuursche. Tom was altijd positief en in voor een praatje, vooral als het over Ajax en Amsterdam ging. Vrijdagavond was Tom een gangmaker en hij had altijd nieuwe trucjes bij het klaverjassen. Tom moest altijd lachen als ik zei dat wij de meeste marsen zouden gaan halen en dat gebeurde ook altijd. Mijn kaartmaatje zal ik missen, maar ook zullen wij hem als persoon missen.
    Wij wensen Marjan, kinderen, kleinkinderen en overige familie heel veel sterkte toe met dit grote verlies. Tom blijft in onze herinnering.
    Veel liefs,
    Cora, Jan en Karin Kosman

  55. Vorige week Dirk Splinter opgebeld met de vraag hoe gaat het met Tom?
    Dirk zei Tom is gisteravond overleden op dat moment kreeg ik het koud van binnen. Hoe kan dat nauw dat hij er niet meer is Tom is de Lage Vuursche en de lage Vuursche is Tom. Dirk vertelde de laatste dagen van Tom aan zijn ziekbed dat hij het liefst nog een keer langs de Vuursche wilde gaan maar dat zat er niet meer in .
    Deze week gaan wij starten met vaccineren tegen het virus.
    Als alle mensen een klein beetje DNA van Tom mochten ontvangen dan zag de wereld er een stuk beter uit dan werd er hard gelachen en de wolken doen verdwijnen en zon doet laten schijnen. maar in het kort Tom ik ga jouw enorm missen!
    Nog bedankt voor jouw vogelhuisje, wij kijken er naar uit welk vogeltje zijn eitjes erin gaat leggen.
    Misschien ben jij het wel? want jij komt nooit meer los van de Vuursche!!
    Ik moet stoppen de tranen lopen over mij wangen..
    Tom het gaat jouw Goed RIP
    Een lieve groet van Dick en Rita

  56. Veel sterkte met het afscheid morgen Marjan, en alle familie. Ik denk aan jullie en aan de mooie momenten die ik met Tom heb gehad. Als vriend en adviseur en als goed gemutste vriendelijke mede camping genieter. Wij zullen hem missen.

    Warme groet, Jos en Rina

  57. Tom
    Bedankt voor je geduld met mij als herintredend klaverjasser. Altijd opgewekt en met een gulle lag zal ik jou herinneren. We zullen je missen. Veel sterkte voor Marjan en de familie namens de bewoners van huisje no. 10
    Marijke en Kees Boelhouwer

  58. Alfons Simon

    Wat zullen we Tom enorm missen. Ook in Lage Vuursche.
    Van kind af aan kwam hij daar zo graag.
    Hij voelde zich daar thuis als een vis in het water.
    Lage Vuursche was ontzettend belangrijk voor hem.
    Omgekeerd was Tom ook heel belangrijk voor de vereniging Lage Vuursche.
    Hij was echt een baken.
    Altijd aanwezig.
    Duidelijk hoorbaar met zijn luide stem en zijn gulle lach.
    Bij hem brandde altijd het licht.
    Tom was erelid en bestuurslid van 1993 tot 1996.
    Maar Tom was vooral een doener.
    Je kon altijd bij hem terecht als er iets gemaakt moest worden.
    Hij bedacht altijd wel een slimme oplossing.
    Tom had ook een duidelijke mening.
    Stak die nooit onder stoelen of banken, maar drong z’n mening nooit op aan anderen.
    Als de discussie in de vergadering te lang duurde, en de verkeerde kant op ging,
    dan zei Tom iets, niet veel, maar wel duidelijk.
    Daarna het was over. Zijn mening werd alom gerespecteerd.
    Tenslotte, en niet op de laatste plaats:
    Tom was een levensgenieter
    Altijd in voor een feestje of gewoon gezellig klaverjassen.
    Met zijn pretogen zal ik hem nooit vergeten.

    Alfons Simon

  59. Martina Zuidema

    Lieve Marjan en familie,
    Gecondoleerd met het verlies van Tom. Ik kan me nauwelijks voorstellen wat een enorm gemis dit zal zijn vooral voor jou, Marjan, maar ook voor alle kinderen en kleinkinderen. Ik wens jullie de komende tijd alle sterkte, liefde en warmte toe die jullie nodig hebben.
    Ik kan me de Lage Vuursche niet voorstellen zonder Tom. Ik denk dat er wel een boek te vullen is met verhalen over hem en ook over alles wat hij had meegemaakt in zijn leven buiten de Vereniging, voor mij bijzonder indrukwekkend.
    Hij leek overal aanwezig te zijn, altijd wel bezig met klussen ( thuis of voor de vereniging en met duidelijke kennis van zaken) of met een vrolijke babbel met iemand op het terrein of vaardig rondrijdend op zijn scootmobiel.
    Martina

  60. lieve Marjan ,

    Wat een droevig bericht ons Tom heeft het bijltje er bij neer gelegd .
    Familie Raap gecondoleerd met het verlies .
    elke keer als ik nu lage vuursche terrein zal betreden met de gedachte
    Tom is er niet meer een man van mij generatie die zoveel liefde voor de vereniging
    en altijd bezig met zijn lage vuursche.
    zijn positieve instelling zijn humor heb ik alom gewaardeerd bij een praatje bij
    Tom en Marjan kwam ik altijd lachend terug en dan dacht ik wat zijn jullie tocht een gezellig stel.
    `Marjan heel veel sterkte met het verlies, je hebt alles voor hem gedaan wat mogelijk was . Tom heeft genoten van het leven al moest hij er soms wel voor knokken.
    Vriend Tom ik ga je missen, Rust in vrede.

    Marinus Jacobs.

  61. Lieve Marjan, kinderen en buurtjes,

    Gecondoleerd met het verlies van Tom. Tom was onze markante overbuurman. Levensgenieter pur sang. Hij maakte een feest van zijn ritten met de trekker/aanhanger over het terrein met alle kinderen zingend en dansend aan boord. Het terrein strak gemaaid met een glimlach!
    Wat zullen jullie zijn lach missen.

    Tom, rust zacht!
    Dank voor alles.

    Sterkte samen,

    Dico

  62. Denken aan Tom brengt Ageeth en mij terug naar vijf jaar als beheerders op Recreatieoord Lage Vuursche.
    Een onvergetelijke periode in ons leven waar Tom, en zeker ook Marjan, de familie Raap in zijn geheel, een prominente plaats innam.
    Tom, de recht voor z’n Raap man, was in alle opzichten een markante persoonlijkheid die in al zijn doen en laten de Vuursche ademde. Om hem kon maar wilde je ook niet heen; de spreekwoordelijke stuurman aan wal.
    Als bewoner/lid van het eerste uur, de ‘oude garde’ heeft hij de Vuursche van een groot veld met één kraan mee helpen opbouwen tot wat het nu is; een hechte gemeenschap.
    De Vuursche, het half jaarlijkse ‘buitenverblijf’ van de familie Raap en vele anderen, was en is, zij het in mindere mate, nog ‘een leven in het leven’ van generatie op generatie; een sterke onderlinge band, vriendschap voor het leven. Het recreatie Fort van Ford.
    Met de komst van ‘nieuwen’ is geleidelijk de sfeer, zijn de gewoontes en gebruiken veranderd. Een schurend veranderingsproces van ‘oud naar nieuw’ waarin pater familias Tom en gastvrije Marjan werden meegetrokken door hun eigen kinderen en vooral kleinkinderen.
    Wij als ‘nieuwe’ beheerders hebben moeten wennen aan de onzichtbare gewoontes, gebruiken, de onderlinge verhoudingen en ‘persoonlijkheden’.
    Tom was daarin de meest markante, de ‘sleutelfiguur’, qua sloten, mechanica en kennis van terrein, badhuis en werkplaatsen. Altijd en overal aanwezig, je hoorde hem aankomen, was het niet door zijn bulderende lach dan wel door het geluid van zijn scoot mobiel.
    Het duurde even voordat wij samen goed door één deur konden, allebei begiftigd met
    eigen’wijs’heid. Aanvankelijke irritatie en ergernis maakte, wederzijds, plaats voor waardering en erkenning waarin gevoel voor humor het bindmiddel was.
    Met name bij het klaverjassen was Tom sfeerbepalend en een welkome relativering van het spelletje.
    Onvergetelijk voor ons is het voorval dat Tom op een van zijn ‘bostochtjes’ de snelheid van het achteruitrijden verkeerd had ingeschat en achterover in de greppel kukelde met zijn scoot mobiel. Hij belde ons en vooral niet Marjan om niet op z’n donder te krijgen voor zijn roekeloosheid. Samen met Gerard Hol naar de plaats van het ‘omgeval’ waar we hem, kenmerkend, lachend aantroffen, deels in de bramenstruik. Met hulp van door Ageeth
    gecharterde bouwvakkers hebben we Tom uit de greppel gehesen waarbij z’n joggingbroek uitschoot en hij het helemaal uitbulderde van het lachen. Tom had het grote vermogen om te lachen om z’n eigen stommiteiten en ernst van gedrag. Niet leuk voor Marjan die zeker in dit opzicht heel wat met hem te stellen had. Maar een kwaliteit van Tom die, met al zijn fysieke beperkingen, juist op deze wijze in het leven stond en er, zodoende, ook na de amputatie van z’n laatste been, vol voor ging en tot het laatst toe, met een borreltje, van heeft genoten.
    Tom heeft zeer zeker bijgedragen aan het ons ‘thuis voelen’ op de Vuursche en zo aan de duur van ons vijf jaar beheerders zijn.
    Weten dat het goed was bleek wel toen ik Tom, niet lang geleden, ontmoette op winkelcentrum Groenhof en hij, blozend en wel, vertelde dat hij met zijn nieuwe scoot mobiel lekker hard kon en vooral ook lange tochten kon maken; heerlijk lekker naar buiten en erop uit: Tom, de vrije vogel.
    We, wie niet, zullen hem missen maar vergeten doen we hem niet, het lichtend voorbeeld van “Pluk de dag, en geniet….”!
    Hij heeft het leven met al zijn beperkingen volop geleefd en is zodoende, in weerwil van z’n suikerziekte, lang jullie familieman gebleven die een hoge leeftijd bereikte.
    De leegte is er niet minder om maar zijn herinnering des te sterker en eeuwigdurend.
    Met grote dank en diep respect,
    Ageeth & Ernst

  63. Denken aan Tom brengt Ageeth en mij terug naar vijf jaar als beheerders op Recreatieoord Lage Vuursche.
    Een onvergetelijke periode in ons leven waar Tom, en zeker ook Marjan, de familie Raap in zijn geheel, een prominente plaats innam.
    Tom, de recht voor z’n Raap man, was in alle opzichten een markante persoonlijkheid die in al zijn doen en laten de Vuursche ademde. Om hem kon maar wilde je ook niet heen; de spreekwoordelijke stuurman aan wal.
    Als bewoner/lid van het eerste uur, de ‘oude garde’ heeft hij de Vuursche van een groot veld met één kraan mee helpen opbouwen tot wat het nu is; een hechte gemeenschap.
    De Vuursche, het half jaarlijkse ‘buitenverblijf’ van de familie Raap en vele anderen, was en is, zij het in mindere mate, nog ‘een leven in het leven’ van generatie op generatie; een sterke onderlinge band, vriendschap voor het leven. Het recreatie Fort van Ford.
    Met de komst van ‘nieuwen’ is geleidelijk de sfeer, zijn de gewoontes en gebruiken veranderd. Een schurend veranderingsproces van ‘oud naar nieuw’ waarin pater familias Tom en gastvrije Marjan werden meegetrokken door hun eigen kinderen en vooral kleinkinderen.
    Wij als ‘nieuwe’ beheerders hebben moeten wennen aan de onzichtbare gewoontes, gebruiken, de onderlinge verhoudingen en ‘persoonlijkheden’.
    Tom was daarin de meest markante, de ‘sleutelfiguur’, qua sloten, mechanica en kennis van terrein, badhuis en werkplaatsen. Altijd en overal aanwezig, je hoorde hem aankomen, was het niet door zijn bulderende lach dan wel door het geluid van zijn scoot mobiel.
    Het duurde even voordat wij samen goed door één deur konden, allebei begiftigd met
    eigen’wijs’heid. Aanvankelijke irritatie en ergernis maakte, wederzijds, plaats voor waardering en erkenning waarin gevoel voor humor het bindmiddel was.
    Met name bij het klaverjassen was Tom sfeerbepalend en een welkome relativering van het spelletje.
    Onvergetelijk voor ons is het voorval dat Tom op een van zijn ‘bostochtjes’ de snelheid van het achteruitrijden verkeerd had ingeschat en achterover in de greppel kukelde met zijn scoot mobiel. Hij belde ons en vooral niet Marjan om niet op z’n donder te krijgen voor zijn roekeloosheid. Samen met Gerard Hol naar de plaats van het ‘omgeval’ waar we hem, kenmerkend, lachend aantroffen, deels in de bramenstruik. Met hulp van door Ageeth
    gecharterde bouwvakkers hebben we Tom uit de greppel gehesen waarbij z’n joggingbroek uitschoot en hij het helemaal uitbulderde van het lachen. Tom had het grote vermogen om te lachen om z’n eigen stommiteiten en ernst van gedrag. Niet leuk voor Marjan die zeker in dit opzicht heel wat met hem te stellen had. Maar een kwaliteit van Tom die, met al zijn fysieke beperkingen, juist op deze wijze in het leven stond en er, zodoende, ook na de amputatie van z’n laatste been, vol voor ging en tot het laatst toe, met een borreltje, van heeft genoten.
    Tom heeft zeer zeker bijgedragen aan het ons ‘thuis voelen’ op de Vuursche en zo aan de duur van ons vijf jaar beheerders zijn.
    Weten dat het goed was bleek wel toen ik Tom, niet lang geleden, ontmoette op winkelcentrum Groenhof en hij, blozend en wel, vertelde dat hij met zijn nieuwe scoot mobiel lekker hard kon en vooral ook lange tochten kon maken; heerlijk lekker naar buiten en erop uit: Tom, de vrije vogel.
    We, wie niet, zullen hem missen maar vergeten doen we hem niet, het lichtend voorbeeld van “Pluk de dag, en geniet….”!
    Hij heeft het leven met al zijn beperkingen volop geleefd en is zodoende, in weerwil van z’n suikerziekte, lang jullie familieman gebleven die een hoge leeftijd bereikte.
    De leegte is er niet minder om maar zijn herinnering des te sterker en eeuwigdurend.
    Met grote dank en diep respect,
    Ageeth & Ernst

    Boven alles ging en gaat om het behoud en voortbestaan van De Vuursche en Tom was daarin van onschatbare waarde met zijn kennis en ervaring van het terrein en

  64. Lieve Marjan en kinderen,

    Gecondoleerd met het verlies van Tom. Ik wens jullie veel sterkte en troost.
    Tom, bedankt dat je er altijd was als ik je nodig had. Je gulle lach, je stem, ik zal je erg missen op de camping.
    Rust in vrede.
    Liefs Miep Oomen

  65. Gerard en Liza Hol

    Zal heel vreemd zijn je nooit meer te zien rijden op je scootmobiel.
    Menigmaal hebben we je geplaagd dat je mazzel had dat er geen flitspaal op het terrein was.
    Altijd positief en in voor een praatje.
    Rust zacht.
    Sterkte voor de hele familie waar je nu een leegte achterlaat.
    Gerard en Liza Hol.

  66. lieve Marjan.
    Wij hebben Tom op vele diverse manieren leren kennen, ook zijn cappuccino en borrel die hij regelmatig even kwam halen dit wordt een gemis, de kaartavondjes met Toon en nog zoveel dingen meer. Maar het grootste gemis is voor jouw, je maatje je dierbare partner te moeten missen, dit is erg wij wensen jou en je gezin alle sterkte en liefde, kracht en saamhorigheid toe.
    Toon & Christa

  67. Lieve familie,

    Gecondoleerd met het verlies van jullie dierbare. Veel sterkte en kracht aankomende periode.

    Gr.

    Bart Hol

  68. Lieve familie,

    Gecondoleerd met dit verlies. Bedankt voor het warme ontvangst op de grasmaaier toen we vijf jaar geleden onze intrede maakten in Lage Vuursche. Altijd een vrolijk gezicht.

    Ernst Schipper
    Marina Wijn
    Mijs en Merle
    uit Amsterdam

  69. Ha die Tom…altijd opgewekt en bereid te helpen of goede raad te bieden….ik heb, en velen met mij in LV, veel praktische zaken van jou mogen leren tijdens het klussen…en dat allemaal met kennis en veel gevoel voor humor…
    bedankt voor de afgelopen 20 jaren…ook namens Lieneke en de kinderen
    RIP Tom

  70. Bedankt voor de vele klaverjas truucjes! fijne herinneringen aan u en tante Marjan

    Veel sterkte en warmte voor alle nabestaanden

    Marinda en Sander Schuurman (van Rensen)

  71. Lieve Marjan en familie

    Sterkte en wat je in je hart bewaard raak je nooit meer kwijt!

  72. piet en loes keller

    Familie Raap,
    Onze oprechte deelneming met het verlies van Tom.
    Het verlies zal voor jullie allemaal niet meevallen.
    Tom laat een leegte na die we alleen kunnen invullen met de mooie herinneringen die we aan hem hebben.
    Onze herinneringen gaan ver terug in de tijd – van het huren van de ford huisjes op de lage vuursche tot een van jullie laatste rondreizen met de Eberia caravan waar we samen op een camping in luxemburg hebben gestaan.
    Veel sterkte toegewenst in de tijd die gaat komen.

    Piet en Loes Keller.

  73. Monique janssen

    Lieve Marjan en familie. Ik wens jullie heel veel kracht voor de komende tijd. Hopelijk zullen de mooie blije herinneringen van mijn fijne buurman bij jullie snel een glimlach op jullie gezicht toveren. Want een grote glimlach is wat Tom was!

  74. Beste Fam.Raap en aanhang en natuurlijk ook de kleinkinderen.
    Tom was een goede gastvrije vrolijke man voor mij.Ik heb hem leren kennen op de camping en daarna aan Jan Zwanenburghof.Altijd was ik welkom.Dat waren leuke tijden.
    Zeer algemeen ontwikkeld en slim.
    Ik wil iedereen die hem dierbaar was veel sterkte toewensen en dat de kracht van Tom mag doorleven in de herrinneringen van de mensen die hem kenden.
    Gecondoleerd xxx.
    Lieve groeten uit Brabant.
    Houdoe Tom je was de beste!!!!

  75. Huub ilario

    Marjan en familie. compleet verrast was ik toen ik jullie kaart kreeg vanmorgen. Ik was meteen in gedachten toen wij samen gingen vissen in den Oever. leuke tripjes en herinneringen waren het. gecondoleerd van mijn kant. groet de kinderen voor me.

  76. Het is moeilijk om een bepaald gedeelte van Tom, mijn oudste broer, te belichten. Het zijn er zoveel. Wat wil je verhalen over Tom. Tom matroos, stuurman, op de kleine handelsvaart. Hout varen vanuit Finland naar NL Tom als echtgenoot van Lou. Tom als vader voor zijn kinderen en later kleinkinderen.Tom als kaarter, klaverjassen (JA!!) dan kwamen de kaarten op tafel, zwikkie maken, dan kwam er een schoteltje op tafel voor de centjes. Tom als eigenaar van zijn eigen huisje op Lage Vuursche de enige plek die voor hem erg belangrijk was. Altijd klussen en voor anderen klaar staan. Tom als schoonvader voor de twee “puienpissers” waar hij niet de schoonvader van was maar een ware vriend. Tom als gezelligheids mens met familie en vrienden om hem heen die altijd wel iets te “lurken” kregen. En goede reden om mee te doen. Kortom Tom was een man die goed was voor een ieder. Hij gaf liefde en respect aan zijn naasten en hij kreeg liefde respect en kameraadschap in retour zoals het hoort.
    Tom rust zacht je was een genot voor de wereld om je heen.
    Je broertje Pim.

Reacties zijn gesloten.

Scroll naar Boven